مشاهده فهرست مطالب این کتاب
- شگردهای خبرنویسی- استفاده از واژه ها برای تغییر معنا ( برچسب زدن)
- پنهان سازی منبع خبر
- برجسته سازی
- برجسته کردن بخشی از حقیقت و پنهان سازی بخشی دیگر
- استفاده از واژه های حجمی
- خشونت رسانه ای
- مقایسه ای
- تحلیل با بهانه های خبری
- تغییر کانون توجه با استفاده از خبر دیگران
- انتشار تکذیبیه ها
- ایجاد شک
- یادآوری هدفمند
- استفاده از عواطف مخاطب
- استفاده از عناوین و امتیازات شخصیتی
- به کارگیری هدفمند منابع خبری دیگر
- تکرار و تأکید
- محک زدن
- سکوت
- استناد به منابع موثق
- انحراف
- تحریف خبر
- کنایه در خبر
- ایجاد موج
- سرقت خبری
- رویدادمداری و فرایندمداری
- جاسازی خبرساختگی میان اخبار درست
- کلی بافی
- هجو یا هجویه
- اغراق
- خبر مشکوک
- استفاده از دو خبر برای انتقال یک مفهوم شخص
- خبر قلابی
- دروغ بزرگ
- تظاهر به بی طرفی
- ایجاد دشمن فرضی
- اهریمن سازی
- جاسازی اطلاعات شخصی در خبر واقعی
- واکسیناسیون ارتباطی
- قرینه سازی یا مشابه سازی
- اهانت
- افترا
- زهرگیری و زهرافزایی
- شهدگیری و شهد افزایی
- القا
- تیترزنی
- حذف عمدی سابقه خبر
- تلفیق اخبار پراکنده
- خبر آگهی
- خبرهای مناسبتی
- اعتمادسازی با ارائه اطلاعات بدیهی و جزئی
- حذف بخشی از خبر برای ایجاد شایعه
- قطره چکانی
- کتابنامه
در شرایط کنونی صاحبان قدرت از طریق رسانه های دیداری، شنیداری و مکتوب در کنار رسانه های چندمنظوره تلاش می کنند با دریافت اطلاعات، تجزیه و تحلیل آن و بسته بندی و انتشار مجدد آن به گونه ای عمل کنند که در نهایت بتوانند با تسخیر ذهن و فکر مخاطب، او را به ورطه ای بکشانند که تامین کننده منافع و اهداف رسانه و در نهایت صاحبان قدرت رسانه ای، باشد.
در این کتاب با بررسی تکنیک های مختلف خبرنویسی، خواننده با این تکنیک ها آشنا می شود. از واژه «شگرد» به جای «تکنیک» استفاده شده است تا بیانگر واقعیت عملیات نوشتن انواع خبر باشد.
تاکنون تعداد زیادی از شگردهای خبرنویسی شناخته و به کار گرفته شده است، اما در این کتاب تلاش شده است شگردهایی که جنبه عمومی تر و کاربردی تر دارند، معرفی شده و معایب و محاسن آن ها مورد نقد قرار گیرد.
(*شابک:2-0064-12-964-978*)
